مقدمه :

 به منظور تامين و ارتقاء سطح ايمني و حفاظت نيروي كار شاغل در تعميرگاههاي وسايط نقليه و همچنين صيانت نيروي انساني و منابع مادي كشور مقررات اين آيين نامه به استناد ماده ٨٥ قانون كار جمهوري اسلامي ايران تدوين گرديد هاست.

 فصل اول  مقررات عمومي :

ماده ١ - اين آيين نامه در خصوص كليه تعميرگاههاي وسايط نقليه و امثالهم لاز م الاجرا است. ماده ٢- در محل تعميرگاه بايد فضاي كافي براي توقف خودروها وجود داشته باشد.

ماده  ٣ - در اطراف محل توقف خودرو بايد فضاي كافي براي تردد كارگران و عمليات وجود داشته باشد.

ماده ٤  - ورود افراد متفرقه به محوطه كار تعميرگاه صرفًا با اجازه مدير تعميرگاه يا نماينده او مجاز است.

ماده ٥  - تعميرگا هها بايد مجهز به وسايل اعلام و اطفاء حريق مناسب باشد.

ماده ٦  - در محل شستشوي قطعات خودرو تعبيه سطلهاي شن به منظور اطفاء حريق الزامي است.

ماده ٧  - كف تعميرگاه بايد بدون حفره و چاله بوده و قابل شستشو، داراي شيب مناسب و عاري از چربي و روغن باشد.

 ماده ٨  - كف تعميرگاه بايد به گونه اي باشد كه تحمل وزن دستگاهها و ماشين آلات موجود و همچنين لرزشهاي ناشي از آنها را داشته باشد.

ماده ٩ - سقف كارگاه بايد متناسب با نوع خودرو و تجهيزات نصب شده در آن باشد.

ماده ١٠  - در مجتمع هاي تعميرگاهي متصدي هر واحد در محدوده كار خود مسئول اجراي مقررات اين آئين نامه ميباشد و در فضاهاي كار مشترك، مسئوليت با تمامي متصديان است.

جهت دانلود تمام مطلب بر روي " دريافت فايل" كليك نماييد.

منبع مطالب فوق ،صفحه 3 روزنامه رسمي شماره 18518 تاريخ 4 / 7 / 1387  مي باشد