انسان توانايي چشمگير در تطبيق به نيازهاي محيط از خود نشان داده است و ياد گرفته كه چگونه بقا خود را در هر شرايطي حفظ كند. در اين سازگاري نقش هوش انسان بيش از تطابق فيزيولوژيكي است. بدين معني كه وسايل روش ها و فنوني توسعه يافته كه به انسان امكان مي دهددر شرايط نامساعد طبيعي زيست كند و درعين حال از آسايش بيشتري برخوردار گشته و بهكارايي بالاتري نايل آيد. بااستفاده از هوش و توانايي ذهني انسان امكان مي يابد از ابزار براي تسهيل كارها و از ماشين براي جايگزيني نيروي بدني و از سيستم هاي اداري و توليدي جهت ارتقا كارايي و از وسايل ارتباطي براي هماهنگي استفاده كند. بدين معني كه متخصصان علوم طبيعي و مهندسين براي طراحي و توليد تلاش مي كنند و دست اندركاران علوم اجتماعي و بهداشتي (پزشكان – روانپزشكان – جامعه شناسان و فيزيولوژيست ها) به مسائل انساني و زيستي مي پردازند. به تدريج «فن آغازي ٢ »به عصر «انسان ابزاري ١ »در فرآيند توسعه فناوري از عصر دستگاه ها و سيستم هايي توسعه يافتند كه موازين بهداشتي و انساني در طراحي آنها منظور نشده بود. به گفته ديگر از ظرفيت هاي فردي كه با آن كار مي كرد فراتر بود.بسر مي بريم. در اين عصر كه از اوايل قرن بيستم آغاز »فني جديد ٣ »اكنون ما در عصر شده است از يك طرف استفاده از منابع تازه انرژي نظير الكتريسيته , نفت , گاز و نيروي هسته اي موجب افزايش و تنوع خودكاري ماشين ها مي شود و از طرفي توسعه علم شيمي و مواد تركيبي جديد چون آلياژها, كود شيميايي , سموم , بتون , پلاستيك , الياف مصنوعي و غيره انقلابي در مواد اوليه مورد نياز براي توليد به وجود مي آورد.  

 جهت دانلود تمام مطلب بر روي " دريافت فايل " كليك نماييد