استفاده از انرژي هسته اي از حدود 50 سال پيش وارد بازار رقابت با ديگر منابع انرژي در عرصه توليد الكتريسيته گرديد . حضور انرژي هسته اي در اين رقابت همواره از دو جنبه مورد توجه خاص قرار داشته است . جنبه اول پايان پذير بودن منابع انرژي فسيلي ( بعنوان اصلي ترين منبع توليد الكتريسيته ) است كه نياز به منبع جايگزين در حد كلان را روز به روز نمايان تر مي كند و جنبه دوم ، الودگي محيط زيست ناشي از استفاده از سوختهاي فسيلي است . در هر دو زمينه فوق انرژي هسته اي نسبت به انرژي فسيلي برتري دارد . در آغاز پيدايش صنعت هسته اي شايد دانشمندان هسته اي كمتر به جنبه دوم يعني آلودگي محيط زيست توجه داشته اند . ليكن امروزه با رشد فزاينده آلودگي محيط زيست كه به يك معضل جهاني تبديل شده است ، توجه به اين جنبه استفاده از انرژي هسته اي بخاطر كمتر بودن اثر آلايندگي آن بر محيط زيست در مقياس وسيع نسبت به انرژي هاي فسيلي ، اين صنعت را ( كه بخاطر پاره اي مسائل ايمني و نيز سياسي مدتي روند رشد كاهشي داشت ) مجددا در كانون توجه قرار داده است .  

جهت دانلود تمام مطلب بر روي " دريافت فايل " كليك نماييد .