محيط سالم براى زندگى يكى از نعمت‏هاى الهى و از امور مورد توجه مردم است. اقتصاد نو در انديشه رشد مداوم اقتصادى اقدام به استفاده گسترده از منابع زيست‌ محيطي کرده که در بسياري از موارد با تخريب آن‌ها و آسيب‌رساندن به محيط زيست همراه بود.

 به تدريج ظهور و گسترش بحران‌هاى زيست محيطى كه دامنه آن افزون بر انسان، جانوران و گياهان را نيز در بر گرفته است، سبب شد جوامع انسانى به اين مسأله توجه بيشترىکنند. يکي از ابعاد مهم توجه به اين مسأله نگاه از منظر ديني است. از اين نگاه دو ديدگاه متناقض وجود دارد.

عده‌اي بحران حاضر را ناشي از فاصله گرفتن از آموزه‌هاي اديان دانسته و راه‌حلّ را در افزايش زمينه‌هاي تربيت ديني و اخلاقي مي‌دانند. عده‌اي ديگر با نگاه سکولار و با اتخاذ موضعي متضاد مشکل را در آموزه‌هاي ديني جسته، و آ‌ن‌ها را در بحران مؤثر دانسته‌اند. دلبستگي نداشتن به دنيا، مسلط‌شدن بر طبيعت از جانب خداوند و تجويز استفاده بدون حد از منابع طبيعي از مواردي است که به اعتقاد اينان، ‌سبب ناپايداري توسعه شده است.

 در اين مقاله، نگاه درون ديني و با استفاده از قرآن و روايات،‌ و با نگاه برون ديني و با توجه به ديدگاه‌هاي گوناگون و گاهي متضاد درباره چگونگي استفاده از محيط زيست اين شبهات را پاسخ داده، اثبات مي‌کنيم جدايي و فاصله گرفتن از ارزش‌هاي ديني اين بحران راباعث شده است.

در نگاه اديان و به‌ويژه اسلام، منابع طبيعي و ساير مواهب خداوند براي استفاده همگان آفريده شده است و محيط زيست مورد احترام شريعت قرار دارد و با تقويت مباني ديني فردي و نهادهاي اجتماعي مانند امر به معروف و نهي از منکر محيط زيست حفظ خواهد شد.

 جهت دانلود تمام مطلب بر روي " دريافت فايل " كليك نماييد .