ساعت فلش

 تقسيم بندي فناوري نانو در شاخه ها و رشته هاي مختلف بيشتر مربوط به كاربرد محصولات اين فناوري در هر رشته مي باشد . بطور كلي استفاده از فناوري نانو براي توليد مواد با بهره بالا عبارت از ايجاد يك شرايط كاملا كنترل شده و دقيق و استفاده از اين شرايط براي چيدمان منظم اتمها و توليد مواد در مقياس نانو مي باشد. بنابراين نمي توان اين فناوري را منحصر به رشته علمي خاصي نمود . فناوري نانودر آينده به طرق گوناگوني وارد زندگي بشر خواهد شد . از قبيل نقش فناوري نانودر بكارگيري پيلهاي سوختي اين فناوري مانند فناوري هايي از قبيل اينترنت ، موتورهاي احتراق داخلي و الكتريسيته تاثيري گسترده و نامحدود بر روي جامعه بشري خواهد گذاشت. فولرن ، نانولوله هاي كربني ، نانو مواد پليمري ، نانو خوشه ها و. . . مواردي هستند كه در مقوله هاي شيمي ، انرژي و محيط زيست صنايع گوناگون كاربرد فراواني دارند كه در ادامه مورد بررسي قرار خواهند گرفت.

  در اين مقاله سعي شده با تعريف علم مهندسي عمران - محيط زيست به ارتباط بين رشته هاي عمران و مهندسي محيط زيست پرداخته شود . ازآنجا كه پروژه هاي مرتبط با رشته مهندسي عمران در سه شاخه راه (حمل و نقل ، ترافيك و....) آب و فاضلاب و سازه (فولادي ، بتني ، نيمه مسلح و... ) قابل طرح است و نيز با توجه به اهميت ارزيابي زيست محيطي جايي كه مي خواهيم در آن پروژه عمراني خود را اجرا كنيم و همچنين تأثيرات پروژه ، بر روي محيط زيست ؛ لذا در اين مقاله كوشش خواهد شد كه به تأثيرات منفي پروژه هاي عمراني كه بدون ارزيابي زيست محيطي اجرا ميشود ، پرداخته شود تا با ارائه راهكاري مناسب تأثيرات منفي پروژه هاي عمراني را بر محيط زيست ،كاهش دهيم لذا در اين مقاله به مباحثي همچون آلودگي هوا بر اثر طراحي و انتخاب نادرست شهرها و گسترش آنها ، حمل و نقل وتأثيرات آن بر محيط زيست ، برداشت بي رويه شن و ماسه از بستر رودخانه ها و تأثير آن برمحيط پيرامون خود ، آلودگي صوتي ناشي ازقطارها و ماشينها كه خود بر مي گردد به انتخاب محل نادرست ( بدون ارزيابي ) براي كشيدن ريل و جاده ، پرداخته شده است.  

  پارك ملي بختگان به عنوان دومين درياچه بزرگ ايران كه زماني مامن پرندگان خصوصا دسته‌هاي چند صد هزارتايي فلامينگو بود ، متاسفانه اخيرا علاوه بر مواجهه با کاهش نزولات آسماني با احداث سدهاي متعدد آسيب بسياري ديده است. تبديل چند ده هزار هكتار از اراضي مجاور به زمين‌هاي كشاورزي ، ازبين رفتن پوشش گياهي درياچه به واسطه زهكشي ، تغيير خصوصيات فيزيكي و شيميايي آب درياچه ، اجراي پروژه‌هاي مختلف ذخيره‌سازي و انحراف آب همانند پروژه سد درودزن در دهه 1350، احداث سد سيوند از آغاز سال 1371 و اخذ تصميم درباره احداث سد ملاصدرا در سال 1377 تنها بخشي از عوامل نابودي درياچه بختگان است . پروژه آبياري گسترده اراضي بالادست رودخانه كر كه منجر به كاهش شديد دبي آب ورودي به پارک ملي وخشک شدن کامل ورودي آب به درياچه شده است ، وجود معادن سنگ چيني در ضلع شرقي پناهگاه حيات وحش ، چراي حدود 60 هزار راس دام كه 40 هزار راس آنها مازاد به حساب مي‌آيند ، احداث چند رشته زهكش بطول تقريبي 70 كيلومتر در اراضي تالابي دشت كربال و تبديل آن به اراضي كشاورزي كه منجر به ايجاد اختلالاتي در وضعيت هر دو درياچه شده است و جمع‌آوري و ورود پساب‌هاي صنعتي و كشاورزي شهري از طريق دو جريان كر و سيوند و زهكشي و واگذاري بيش از حد اراضي ملي ضلع جنوبي جهت توسعه در امور كشاورزي از مهمترين مخاطرات و عوامل تهديدكننده پارك ملي بختگان است.

 در آستانه هزاره سوم ميلادي ، با توجه به تحولات بنيادي كه به ويژه طي دودهه گذشته در بسياري از كشورهاي رو به توسعه و توسعه يافته به لحاظ صنعتي و اقتصادي به وقوع پيوسته و با عنايت به چشم انداز پيش روي جهان از ديدگاه اقتصادي ، سياسي ، فني و اجتماعي يكي از مهم ترين نيازهايي كه ذهن تمامي مسئوولان و كارشناسان را در كشورهاي مختلف جهان به خود مشغول داشته است، موضوع تامين انرژي طي سالهاي آتي ، بهينه سازي انرژي و بكارگيري و استفاده از انرژيهاي تجديدپذير به عنوان جايگزيني گريزناپذير براي نفت مي باشد. اين مساله به خصوص با پيش بيني اتمام سوخت هاي فسيلي در آينده اي نه چندان دور، اهميت دو چندان پيدا كرده است. البته استفاده از انرژي هاي تجديدپذير در جهان عليرغم قدمت آنها هنوز كاري بسيار نو مي باشد و به لحاظ هزينه نيزتوان رقابت با سيستم هاي سنتي و سوختهاي فسيلي را در حال حاضر ندارد. بنابراين بهينه سازي مصرف انرژي در اين ميان از اولويت بسيار بالا در راهكارهاي صرفه جويي انرژي برخوردار است. اما با نگاهي مدبرانه و آينده نگرانه و تفكري درازمدت مي توان و مي بايست از هم اكنون زمينه هاي كاربرد ، تحقيقات و استفاده از آن را پديد آورد و به ويژه مباني نظري و عملي آن را به نسل جوان و نوجوان كشور آموزش داد. يكي از كاربري هاي فرهنگي ، آموزشي ، تحقيقاتي و كاربردي كه اخيرا در كشورهاي مختلف متداول شده و طرفداران بسياري را جلب نموده ، پارك انرژي است. 

  مفهوم توسعه پايدار كه در سال 1980 ميلادي مطرح شد در واقع پاسخي بوده به تأثيرات مخرب زيست‌محيطي و اجتماعي ؛ و در كل به مفهوم«رشد اقتصادي» بوده است. اين عقيده از جريانات زيست‌محيطي نشأت گرفته است. اولين مفهوم اصلاح شده توسعه پايدار در دنيا بوسيله برنامه محيط‌زيست UN ، صندوق حيات وحش جهاني ، اتحاديه بين‌المللي براي حفاظت از منابع طبيعي در سال 1980 ميلادي بيان گرديد. (1980=UNEP/wwF, IUCNNR)

 مفهوم اصلاح شده اوليه به اين مسئله تأكيد دارد كه : براي اينكه توسعه ، پايدار باشد بايد فاكتورهاي اجتماعي و اكولوژي و اقتصادي را در منابع زنده و غيرزنده و فعاليت هاي مختلف(چه استفاده كوتاه مدت و يا بلند مدت) و يا عدم استفاده در نظر داشت(NEP/wwF, IUCNNR, 1980) . سه پيش شرطي كه در رابطه با سياست‌هاي توسعه در نظر گرفته شده ‌است عبارتند از: حفظ جريانات اكولوژي ، استفاده از منابع وحفظ تنوع ژنتيكي. مفهوم توسعه پايدار بعد از مقبوليت بيشتري كه در كنفرانس جهاني محيط ‌زيست و توسعه پيدا كرد(WCED) در گزارش«آينده مشترك ما» منتشر شد(گزارش Brundtland در سال 1987)