ساعت فلش

 The Engineer’s Joint Council on Air Pollution and Its Control defines air pollution as “The presence in the outdoor atmosphere of one or more contaminants, such as dust, Fumes, gas, mist, odor, smoke or vapor in quantities, of characteristics, and of duration, Such as to be injurious to human, plant, or property, or which unreasonably interferes With the comfortable enjoyment of life and property.” Air pollution, as defined above, is not a recent phenomenon. Natural events always Have been the direct cause of enormous amounts of air pollution. 

  تعريف آلاينده : آلاينده به ماده اي گفته ميشود كه توليد و پراكنده شدن مقدار بيش از اندازه اي آن در محيط زيست به سلامتي انسان و ديگر جانداران آسيب برساند.

بسياري از فرآيندهاي طبيعي هم چون فوران آتشفشاني ، باعث وارد شدن مقادير زيادي خاكستر و گازهاي سمي به هوا ميشود . طوفا نهاي صحرايي ، مقدار زيادي غبار در هوا پراكنده مي كنند و مرداب ها نيز گازهاي زيان آوري درهوا پخش مي كنند. اما جالب توجه اين است كه در بيشتر موارد محيط زيست ، خود اين مواد را پيش از آنكه غلظت آن ها به سطح خطرناكي برسد ، رقيق مي كند يا از جايي به جاي ديگر انتقال مي دهد.  

 انواع آلايند ه ها : بطور كلي آلاينده هاي هوا را به دو دسته نوع اول و دوم تقسيم مي كنند. 

  توليد و اعمال رنگها انتشار بسياري از مواد آلاينده محيط زيست را موجب مي شود . اين آلاينده ها بطور كلي شامل موارد زير مي باشند : حلال ها - پايه رنگ ها - رنگدانه ها . اكثر مواد تشكيل دهنده رنگها تا حدي سمي و آلودگي زا هستند. همه رنگها بجز رنگهاي پايه آبي قابل اشتعال مي باشند. برخي كاملا سمي بوده و بعضي فقط به موجودات زنده آسيب مي رسانند. در هر حال تمامي اين مشكلات با كنترل صحيح و رعايت نكات ايمني قابل حل است .

حلالها مايعات فراري هستند كه براي حل كردن رزين به رنگ افزوده مي شوند. اين مايعات مي توانند نقش اصلاح گر و تعديل كننده رنگ را نيز داشته باشند. بنابراين نه تنها يك حلال بايد رزين را حل كند ، بلكه بايد بتواند به محلول گرانروي مطلوب جهت كاربرد يا نگهداري رنگ را ببخشد.

  چند معاهده بين‌المللي در ارتباط با آلودگي هوا

 نام معاهده :  كنوانسيون وين

تاريخ انعقاد : 22 مارس 1985

 تاريخ عضويت ايران : 3 اكتبر 1990

محل انعقاد : وين ـ اتريش

كنوانسيون وين در سال 1985 براي حفاظت از لايه ازن توسط سازمان ملل متحد و ديگر كشورهاي جهان تدوين گرديد. اين كنوانسيون را 28 كشور امضا كردند. اگرچه اين كنوانسيون به طور عمده توسط كشورهاي پيشرفته به امضا رسيد و در برگيرنده هيچ اقدام كنترلي بين‌المللي نبود با اين همه يك نقطه عطف به شمار مي‌رود. در حقيقت اين كنوانسيون نخستين موافقتنامه بين‌المللي براي ايجاد زمينه همكاري‌هاي علمي و فني در جهت حفاظت از لايه ازن مي‌باشد. اين كنوانسيون زمينه تشكيل دومين ساختار حقوقي بين‌المللي براي اقدامات حفاظتي از لايه ازن ( مونترال ) را به وجود آورد.

در اين جزوه موضوعات ذيل مورد بحث قرار گرفته است :  

 - هدف از نمونه برداري                                 - منبع نمونه برداري

 - انواع نمونه برداري                                      - نمونه برداري آني

 - نمونه برداري مداوم                                    - نمونه برداري فردي

 - ميدجت ايمپينجر                                        - ميکرو ايمپينجر

 - بابلرهاي متخلخل                                       - نمونه برداري گراب