عبدالصمد احمدوند

1- مدرس دانشگاه .

2- كارشناس ارشد مديريت محيط زيست .

 3- كارشناس مهندسي بهداشت حرفه اي .

4- مشاور ، مجري دوره هاي آموزشي و طرحهاي H.S.E در صنايع مختلف كشور .

 5- سرمميز سيستمهاي مديريتي OHSAS 18001 و ISO 14001

6- داراي مسئوليت ايمني صنعتي در يك مجموعه بزرگ صنعتي در تهران . 

 هدفم از ایجاد این سايت  ، اشاعه و ارتقاء فرهنگ ايمني ، بهداشت ، محيط زيست مي باشد. امیدوارم بتوانم با استعانت از پروردگار متعال  خدمتی هرچند ناچیز به جامعه عظیم صنعتی بویژه سرمایه های اصلی صنایع که همانا کارگران عزیز و زحمتکش می باشند ارائه نمایم .

 مع التحيات

 إني عبدالصمد احمدوند ماجستير مديرية البيئة و اخصّائي الصحة والامانه الاحترافي.اضافهً علي امتلاكي المسئوليات و الفعاليات في المجالات التنفيذيه في احدي المجمعات الصناعية الكبار ،اُدرس مادة الامان والصحة و البيئة(HSE) في بعض الجامعات ،ايضاً إني اعمل بصفة ناظر علي انظمة14001 ISO و 18001 OHSAS ،و غايتي من انشاء هذا الموقع اشاعة و تزويد ثقافة الامان ،الصحة والبيئة و ءأمل بأستعانة من العلي القدير أن اتمكن من تقديم خدمة ولو قليلة للمجتمع الصناعي العظيم بالأخص الي رأس مال الصناعة و هم العمال المجدون الاعزاء .

  My name is A-Ahmadvand . I have master degree in Environmental Management  and  bachelor degree in Occupational Health & Safety . Besides of responsibility in Safety area I teach S & H subjects in some Universities . I also have Auditor Certificate in OHSAS 18001 and ISO 14001 . 

  آدرس پست الكترونيكي : 

  Email : info@ahmadvand.org   

آشنايي با :

 چند معاهده بين‌المللي در ارتباط با آلودگي هوا

 نام معاهده :  كنوانسيون وين

تاريخ انعقاد : 22 مارس 1985

 تاريخ عضويت ايران : 3 اكتبر 1990

محل انعقاد : وين ـ اتريش

كنوانسيون وين در سال 1985 براي حفاظت از لايه ازن توسط سازمان ملل متحد و ديگر كشورهاي جهان تدوين گرديد. اين كنوانسيون را 28 كشور امضا كردند. اگرچه اين كنوانسيون به طور عمده توسط كشورهاي پيشرفته به امضا رسيد و در برگيرنده هيچ اقدام كنترلي بين‌المللي نبود با اين همه يك نقطه عطف به شمار مي‌رود. در حقيقت اين كنوانسيون نخستين موافقتنامه بين‌المللي براي ايجاد زمينه همكاري‌هاي علمي و فني در جهت حفاظت از لايه ازن مي‌باشد. اين كنوانسيون زمينه تشكيل دومين ساختار حقوقي بين‌المللي براي اقدامات حفاظتي از لايه ازن ( مونترال ) را به وجود آورد.

نام معاهده : پروتكل مونترال
تاريخ انعقاد : 16 سپتامبر 1987
تاريخ لازم‌الاجرا شدن : يكم ژانويه 1989
تاريخ عضويت ايران : 13 اكتبر 1990
محل انعقاد : مونترال ـ كانادا

دقيقاً دو سال پس از كنوانسيون وين، طرح‌هاي مذاكره كننده بين‌المللي براي بحث و تبادل نظر درباره تعهدات محكم‌تر بين‌المللي براي CFCها و حفاظت از لايه ازن در مونترال گردهم آمدند. در حقيقت پروتكل مونترال، به عنوان مكمل كنوانسيون وين بوده و نخستين اقدامات كنترلي بين‌المللي در مورد مواد از بين برنده لايه ازن پيش‌بيني شده است. پروتكل مونترال اولين معاهده بين‌المللي بود كه تعهدات متفاوتي را براي كشورهاي در حال توسعه و پيشرفته در نظر گرفت. اين امر يك موفقيت مهم در صحنه بين‌المللي به شمار مي‌رفت. زيرا شرايط خاص كشورهاي در حال توسعه را شناسايي و مورد توجه قرار داده است. براساس اين پروتكل، ابتدا كشورهاي پيشرفته ملزم به كاهش انتشار CFCها به ميزان 50 درصد تا سال 2000 شدند. همچنين به كشورهاي در حال توسعه يك فرصت 10 ساله داده شد. پروتكل مونترال تاكنون چندين بار اصلاح و تعديل شده است كه تغييرات آن به شرح زير مي‌باشد:
الحاقيه لندن (1990) ، الحاقيه كپنهاگ (1992) ، تطبيقات وين (1995) و الحاقيه‌هاي مونترال (1997).
در كشور ما ايران دفتر لايه ازن سازمان مجري ملي مربوط به حفاظت از لايه ازن در كشور مي‌باشد.

نام معاهده : كنوانسيون سازمان ملل متحد در مورد تغييرات آب و هوا ( تغييرات اقليمي )
تاريخ انعقاد : 9 مه 1992
تاريخ لازم‌الاجرا شدن : 21 مارس 1994
تاريخ عضويت ايران : 18 ژوئيه 1996
محل انعقاد : نيويورك ـ آمريكا

اين كنوانسيون با هدف ثابت نگه‌داشتن مقدار گازهاي گلخانه‌اي در حدي كه از تغييرات آب و هوايي كه باعث مختل شدن چرخه‌هاي طبيعي مي‌شود جلوگيري كند ، تشكيل شد. اين معاهده در هر كشور داراي يك مجري طرح ملي است. در ايران دفتر طرح ملي تغييرات آب و هوايي، اين مسؤوليت را بر عهده داشته و با همكاري برنامه عمران ملل متحد و برنامه محيط زيست ملل متحد ، طرحهاي مشتركي را در خصوص تغييرات آب و هوا انجام مي‌دهد.
تا كنون سه كنفرانس بين المللي در زمينه نحوه اجراي تعهدات كنوانسيون تغييرات آب و هوا توسط كشورهاي مختلف به ترتيب در برلن سال 1995، در ژنوسال 1996 و يكم الي يازدهم دسامبر 1997 در كيوتو تشكيل شده است.

نام معاهده : پروتكل كيوتو
تاريخ انعقاد : 10 دسامبر 1997
تاريخ لازم‌الاجرا شدن : 90 روز پس از تاريخ پذيرش اين پروتكل توسط هر كشور
محل انعقاد : كيوتو ـ ژاپن

در پروتكل كيوتو قيودات زمان بندي شده كمّي ، براي كشورهاي توسعه يافته صنعتي در قرن 21 به ويژه در دهه‌هاي اول آن در جهت كاهش گازهاي گلخانه‌اي وضع شده است.
به عبارتي تعيين اهداف كمّي براي كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي در مدت زماني مشخص محور اصلي اين نشست را تشكيل مي‌دهد. همچنين شناسايي سياست‌ها و اقدامات جهت دستيابي به اين هدف و تداوم اجراي اين تعهدات از ديگر محورهاي اين پروتكل بودند.  

روشهاي نمونه برداري از آلاينده هاي هوا

در اين جزوه موضوعات ذيل مورد بحث قرار گرفته است :  

 - هدف از نمونه برداري                              - منبع نمونه برداري

 - انواع نمونه برداري                                    - نمونه برداري آني

 - نمونه برداري مداوم                                   - نمونه برداري فردي

- ميدجت ايمپينجر                                          - ميکرو ايمپينجر

 - بابلرهاي متخلخل                                      - نمونه برداري گراب

 - انواع کلي پمپ نمونه برداري                  - فيلترهاي نمونه برداري

 - بطري گازشوي گرين برگ اسميت           - بطري هاي نمونه گير با لوله مارپيچ

- ستون هاي حاوي گوي شيشه اي          - نمونه برداري ناحيه اي يا منطقه اي

 - ساير مطالب مربوط به نمونه برداري از آلودگي هوا        

AIR MONITORING FOR TOXIC EXPOSURES

 The field of air monitoring is broad from every perspective: the reason for performing the monitoring; the types of air contaminants and the potential hazards they pose; the monitoring techniques and equipment; and the background and skills of the people who carry out the sampling. The purpose of this chapter is to give a general overview of the entire topic in order to make the remaining chapters in the book easier to understand and apply. Remember, almost everything summarized in this chapter is covered in more detail later in the book. Additionally, many of the terms used in air monitoring can have more than one meaning, so this chapter presents the nomenclature that will be used throughout the book. The decision to perform air monitoring for toxic exposures is based on either (a) a regulatory standard that requires monitoring or (b) a hazard evaluation that indicates monitoring is needed to identify or quantify exposures. Hazard evaluations recognize that chemical, physical, and biological agents can cause injury, disease, or death. Potential hazards are evaluated by skilled practitioners based on: • Toxicity of the material—the material’s inherent capacity to cause disease or injury.

AIR POLLUTION CONTROL

 EQUIPMENT SELECTION GUIDE

. Air pollution control can be generally described as a “separation” technology. The pollutants, whether they are gaseous, aerosol, or solid particulate, are Separated from a carrier gas, which is usually air. We separate these substances because, if we don’t, these pollutants may adversely affect our health and that of the environment. Of primary importance is the effect of the pollutants on our respiratory system, where the impact is most noticeable. Gaseous pollutants are compounds that exist as a gas at normal environmental conditions. Usually, “normal” is defined as ambient conditions. These gases may have, just moments before release, been in a liquid or even solid form. For the purposes of the air pollution device, however, the state they are in just prior to entering the control device is what is most important. Aerosols are finely divided solid or liquid particles that are typically under 0.5 m diameter. They often result from the sudden cooling (condensation) of a gaseous pollutant, through partial combustion, or through a catalytic effect in the gas phase. In the latter condition, a pollutant in the gas phase may combine to form an aerosol in the presence of, for example, a metal co-pollutant. Acid aerosols such as SO , for example, can form in the presence of vanadium particulate that may be evolved through the combustion of oil containing vanadium compounds. Solid metals in a furnace can sublime (change phase from solid directly to gaseous) in the heat of an incinerator, then cool sufficiently to form a finely divided aerosol.  

Aerosols Handbook

 Measurement, Dosimetry, and Health Effects

  Aerosols consist of particles in the very broad range of sizes from nanometers to hundreds of micrometers (4 to 5 orders of magnitude). Therefore, their behavior is complicated in the atmosphere, indoors, and especially in the lung. Health effects associated with aerosols depend on the physical parameter that we call "dose." Dose depends on the quantity of aerosols in target cells. With the exception of some radioactive aerosols, it is practically impossible to measure dose directly. In practice, assessment of the dose is provided by measuring air concentration and calculating some known parameters. According to the U.S. EPA, "in epidemiological studies, an index of exposure from personal or stationary monitors of selected pollutants is analyzed for associations with health outcomes, such as morbidity or mortality. However, it is a basic tenet of toxicology that the dose delivered to the target site, not the external exposure, is a proximal cause of a response. Therefore, there is increased emphasis on understanding the exposure–dose–response relationship. Exposure is what gets measured in the typical study and what gets regulated; dose is the causative factor." In this book, we present a general, up-to-date overview of all aspects of aerosols, from their properties to the health outcomes. First, current issues related to aerosol measurement are detailed: standardization of measurements for different types of aerosols (indoor, medical and pharmaceutical, industrial, bioactive, and radioactive), with a special emphasis on breathing zone measurements. The handbook also discusses the problems of aerosol dosimetry, such as the definitions of aerosol exposure and aerosol dose, including the issue of nanometer particles, the mechanism of aerosol deposition in the lung, and modeling deposition with an emphasis on the corresponding uncertainty in risk assessment.

آلودگي هوا ، منابع و راههاي پيشگيري

آلودگي هوا مانند هر پديده ديگري داراي پيشينه اي است كه مطالعه آن از ديدگاه متخصصانِ محيط زيست، بخش قابل توجهي از پژوهش هاي كارشناسي را در برمي گيرد. علاوه بر اين، صاحبان مشاغلي چون پزشكان، مسئولان و متوليان شهري، صاحبان صنايع، توليدكنندگان سوخت هاي فسيلي، مسئولان بهداشت محيط و افراد متعدد ديگري كه مستقيم يا غيرمستقيم با آلودگي هوا مسايل آن در ارتباط هستند، آلودگي هوا را از زواياي گوناگون مورد بحث قرار داده و در موارد بسيار راه حلهايي براي اين بلاي فراگير ارائه داده اند.
در مقاله حاضر ضمن مروري بر تاريخچه آلودگي هوا و آثار مخرب آن به نكات متعددي در اين زمينه پرداخته شده و راهكارهايي براي كاهش اين پديده مطرح شده است.آلودگي هوا را نمي توان مربوط به دوران حاضر و يا يك عصر خاص دانست. حتي قبل از اينكه بشر اوليه موفق به كشف آتش شود، يعني بتواند با برهم زدن دو سنگ »آتش زنه« بر يكديگر و يا ايجاد اصطكاك سريع بين دو قطعه چوب خشك، آتش توليد كند، آلودگي هوا بر اثر دود حاصل از آتش سوزي طبيعي جنگل ها وجود داشته است.اما آلودگي هاي هوا در اعصار كهن نسبت به طبيعت بكر و دست نخورده آن دوران، بسيار اندك و حتي قابل چشم پوشي بود تا اينكه در اوايل قرن بيستم وبا ورود به دنياي صنعتي، بر اثر كشف زغال سنگ و سوخت هاي فسيلي اشكال تازه اي از آلودگي هوا پديد آمد.

                                     جهت دانلود تمام مطلب بر روي " دريافت فايل " كليك نماييد

   Air Quality Standards and Air Pollution Control Rules  

    A. After the APCP receives an odor control plan they shall perform a completeness review. Within thirty (30) days of receipt, the APCP shall notify the facility if the plan contains all the elements of a complete odor control plan. If found incomplete, the APCP shall give the facility a written explanation of the plan.s deficiencies.

  B. Within sixty (60) days after determining an odor control plan submittal is deemed complete, the APCP shall approve or disapprove the plan. During this sixty (60)- day technical review period, the APCP may request additional information needed for review.

جهت دانلود تمام مطلب بر روي " دريافت فايل " كليك نماييد .

موريس مترلينگ : آدمي ساخته افکار خويش است ، فردا همان خواهد شد که امروز مي انديشيده است .