يكي از بخشهاي مهم در عرصه توليد كشور بخش كشاورزي است كه علاوه بر نقش اشتغال زائي اگر توجه همه جانبه به اين بخش بشود ميتواند علاوه بررونق اقتصادي و اشتغال به استقلال و خودكفائي كشور كمك كرده و امنيت غذائي كشور را بدنبال داشته باشد ، يكي از عوامل مهم كه ميتواند درافزايش راندمان وبهره وري با هدف بهبو د بخشيدن به مديريت كيفيت در بخش كشاورزي تأثير بسزايي داشته باشد، تأمين ايمني وبهداشت شغلي كشاورزان ، از طريق توليد تكنولوژي در زمينه طراحي تجهيزات و ادوات مورد نياز براساس توانائيهاي ارگانيسم و منطبق برابعاد واندازه هاي بدني كشاورزان ودرنتيجه بالابردن عمر كاري توأم با سلامت روحي رواني وجسمي اين قشرزحمت كش است .

تاكنون در بخش توليد و صنعت كشور توجه جدي به انطباق وارتباط منطقي انسان ( تواناييهاي روحي و رواني وارگانيسم انسان ) با ماشين ،محيط و محل كار نشده است و در اين ارتباط نيز از مطالعات آماري (آنتروپومتري جامعه ايران ) در خصوص طراحي محصولات صنعتي مورد استفاده انسان از ديدگاه مهندسي فاكتورهاي انساني استفاده قابل ملاحظه اي صورت نگرفته است وپس از گذشت چندين دهه از استفاده دنياي پيشرفته ازاين علم ، هنوز توجه جدي به تامين فاكتورهاي انساني در صنعت وعرصه توليدايران صورت نگرفته است .

 هدف از اين مطالعه توجه دادن دست ا ندركاران و تصميم گيران كشور در بخش كشاورزي به اهميت به كارگيري علم مهندسي فاكتورهاي انساني در بالا بردن بهره وري ،كاهش هزينه هاي درماني و بهبودكيفيت محصولات كشاورزي ونهايتا افزايش درآمد ملي و منافع اقتصادي مي باشد.

جهت دانلود تمام مطلب بر روي " دريافت فايل " كليك نماييد .