تكنيك آناليز مقدماتي خطر(Preliminary Hazard Analysis : PHA) براي اولين بار در اوايل دهه 50 ميلادي در ايالات متحده آمريكا براي آناليز ايمني موشكهاي با پيش برنده مايع بكار گرفته شد. اين روش توسط صنايع هوانوردي اين كشور بصورت قانونمند در آمده و بوسيله شركت بوئينگ تحت نام فعلي نامگذاري شد. پس از اين كاربرد اين تكنيك به صنايع مختلف منجمله صنايع شيميايي ، هسته اي و غيره گسترش يافت.

آناليز مقدماتي خطر يک روش آناليز نيمه کمي است که به منظور اهداف زير صورت مي پذيريد: 

 -  شناسايي خطرات بالقوه و رويدادهاي اتفاقي که ممکن است به بروز حادثه اي منجر شود.

 -  رده بندي رويدادهاي شناسايي شده بر حسب ريسک آنها

 -  تعيين کنترلهاي لازم براي خطرات و شناسايي اقدامات اصلاحي

آناليز مقدماتي خطر ترجيحاٌ يك آناليز اوليه ايمني بر روي سيستم ، محصول يا سازمان بوده و اهداف عمده آن عبارتند از : 

 1-  شناسايي عناصر ، شرايط خطرناك و علل آنها .

 2- شناسايي اثرات اين عناصر و شرايط خطرناك بر روي زير سيستمها،  سيستم، كل پروژه  .

3- طبقه‌بندي سطح  شدت هر كدام از عناصر و شرايط خطرناك .

 4- شناسايي اقدامات اصلاحي براي حذف عناصر و شرايط خطرناك يا به حداقل رساندن اثرات آنها . 

جهت دانلود تمام مطلب بر روي " دريافت فايل " كليك نماييد .