نگراني هاي بشر در زمينه محيط زيست در ابعاد ملي، منطقه اي و جهاني هنگامي مشهود گرديد كه با توسعه صنعتي و استفاده از منابع معدود تجديد پذير و غير قابل تجديد ، كره مسكون رو به فزوني نهاد . توسعه ، از يك سو با صنعت وتكنولوژي و از سوئي ديگر با تخريب آلودگي هاي محيط زيست ارتباطي ارگانيك دارد . امروزه ديگر حتي از ديدگاه دوستداران و متخصصين محيط زيست نمي توان متوقع بود كه همر اه باتوسعه صنعتي كه از ملزومات پيشرفت و رونق اقتصادي بشر است محيط زيست دست نخورده و بكر باقي بماند زيرا كه رشد شديد جمعيت نيازها و ملزوماتي را خواستار است كه از طريق اينگونه فعاليتها پاسخگو مي باشد . مديريت محيط زيست نيز به دنبال چنين امر محالي نيست . ليكن تقليل آلودگي ها و كاهش اثرات تخريبي آن در حدي معقول و در روند توسعه پايدار(sustainable Development) به همراه استفاده از تكنولوژي هاي متعادل و منطبق با وضعيت فيزيكي جامعه جهت حفظ و تضمين سلامت ، رشد و بقاي حال و آينده موجودات زنده و همچنين بستر حياتشان مد نظر مي باشد . اين امر مهم از طرق مختلف مديريت صحيح ، آموزش و تحقيقات محيط زيست ، اعمال ارزيابي زيست محيطي(E.I.A) قبل و بعد از اجراي هرگونه پروژه عمراني (به ويژه صنعتي و معدني ) ، تصويب لوايح و قوانين لازم جهت پيشگيري و بالاخره كاربرد وسايل مورد لزوم و نظارت و پايش بموقع و صحيح ، ممكن مي گردد .

 چنانچه همزمان با صنعتي شدن يك جامعه به امر مهمي چون محيط زيست توجه نشود ، نه تنها توسعه اقتصادي حاصل نخواهد آمد ، بلكه گرفتاري هاي زيادي به بار مي آيدكه گاهي منافع حاصله از يك فعاليت صنعتي براي جامعه ، در دراز مدت كلاً در راه جبران خسارت وارده از آن منافع صرف خواهد گرديد . در بسياري از موارد با كاربرد تكنولوژي سازگار ، هم محيط زيست محافظت مي گردد و هم با استفاده از پسماندهاي باقيمانده از يك فعاليت صنعتي ديگر ، نه تنها از به هدر رفتن منابع طبيعي و انساني تا حدود زيادي جلوگيري مي شودبلكه با حفظ منابع تجديد ناپذير يك كشور به همراه حفاظت محيط زيست به بودجه اقتصادي جامعه نيز كمك شاياني خواهد شد .

  جهت دانلود تمام مطلب بر روي " دريافت فايل " كليك نماييد